Το 2015 έρχεται στο τέλος του και το 2016 είναι μία ανάσα μακριά… Σιγά σιγά θα αρχίσουμε να βάζουμε νέους στόχους και να ζητάμε νέα πράγματα από τη ζωή μας. Ας κάνουμε όμως μία παύση.

Αυτή τη στιγμή που γράφω αυτό το άρθρο πίνω ένα ζεστό κακάο. Αλήθεια, πόσο τυχερή είμαι; Πόσο τυχερή είμαι που έχω κάτι ζεστό να πιώ, που βρίσκομαι σε ένα χώρο με θέρμανση, που έχω ηλεκτρικό ρεύμα και τη διάθεση να σας γράψω τις σκέψεις μου;

Κι εσείς από την άλλη για να διαβάζετε αυτό το άρθρο σημαίνει πως είστε περίπου το ίδιο τυχεροί με μένα. Πόσοι άνθρωποι σήμερα στερούνται όλα αυτά που εμείς θεωρούμε δεδομένα;

Σκέψεις για το 2015Προτού, λοιπόν, βιαστούμε να ζητήσουμε κι άλλα από το νέο έτος, ας αφιερώσουμε λίγο χρόνο για να θυμηθούμε όσες όμορφες στιγμές, όσες καινούριες εμπειρίες, όσα νέα μαθήματα μας έδωσε το 2015 και ας είμαστε ευγνώμονες για τα παραπάνω και για όσα «δεδομένα» πράγματα έχουμε στη ζωή μας που δεν εκτιμούμε κάθε μέρα.

Και μετά ας σκεφτούμε άλλα όντα που είναι λιγότερα τυχερά από εμάς. Μήπως εμείς δεν έχουμε ήδη αρκετά; Μήπως από αυτά που έχουμε μπορούμε να δώσουμε κάποια;

Πάλι το ίδιο τυχεροί θα είμαστε, αν όχι πιο πολύ! Σκεφτείτε κάποιον γνωστό σας που βρίσκεται σε μία δύσκολη οικονομική κατάσταση, ένα ίδρυμα που παλεύει να μείνει ανοιχτό μέσα στην οικονομική κρίση, ένα ζωάκι που πεινάει και είναι στο κρύο. Σίγουρα θα βρείτε κάποιον που να έχει ανάγκη και εσείς μπορείτε να του προσφέρετε.

Αυτό που θα ζητήσω εγώ από το νέο έτος είναι να μας κάνει όλους πιο συμπονετικούς, πιο ανθρώπινους και με καρδιές τόσο μεγάλες που μπορούν να χωρέσουν κάθε ον, όσο διαφορετικό και αν είναι από εμάς.

Σας περιμένω αυτό το Σάββατο στο modus vivendi pilates studio στις 16:45 για την τελευταία πρακτική του χρόνου.

Namaste,

Έφη